بدون دیدگاه
بازدید
دسته بندی:

رضایت وراث در وصیت بیشتر از یک‌ سوم

رضایت وراث در وصیت بیشتر از یک‌ سوم – وصیت موصی درخصوص اوال خود در قانون ایران

فرد تا هنگامی که زنده است و از نعمت عقل برخوردار است و از طرفی همانند ورشکستگی یا سفاهت از تصرف‌ در اموال خود منع ‌نشده است ، ‌قادر است در کلیه اموالش تصرفات مالکانه کند یعنی اموالش را به هر کسی و به هر قیمتی که بخواهد بفروشد یا از روش های دیگر همانند هدیه یا صلح آن‌ ها را به دیگران دهد . پس از مرگ این مقدار تصرف از محدوده اختیار صاحب مال خارج شده و او حق دارد تنها جهت یک‌ سوم اموال خود جهت پس از مرگ خود تعیین تکلیف نماید .

وصیت‌کننده در مفاد وصیت‌‌ نامه در خصوص اموال و دارایی‌ های خود تصمیم‌ می گیرد و قادر است قسمتی از آن را به فرد خاصی واگذار کند . همچنین بر اساس وصیت‌ نامه نمی‌ توان کلیه اموال خود را به دیگران منتقل کرد ، بلکه از نظر قانونی و فقهی معیار یک سوم اموال می باشد . برای تنظیم وصیت‌ نامه ، لازم است قواعدی رعایت گردد . این قواعد معمولا در قوانین و یا عرف ما تعیین شده است. بر اساس همین قوانین چند نوع وصیت‌نامه وجود دارد که هر کدام اعتبار خاص خود را دارد.

رضایت وراث در وصیت بیشتر از یک‌ سوم – رضایت وراث در تقسیم اموال در قانون مدنی ایران

بر اساس وصیت تملیکی کسی که وصیتی می‌کند ، می‌ تواند هنگام حیات خود بر اساس یک وصیت‌ نامه‌ ای حداکثر تا یک سوم از اموال خود را به موصی‌له ، بدهد . هم در فقه و هم در قانون همان وصیت‌ کننده می‌ تواند بیشتر از یک سوم از اموال خود را هم وصیت کند ، که مشروط به تنفیذ وراث می باشد . در صورتی که رضایت وراث این وصیت‌ نامه را تنفیذ کردند ، این وصیت‌ نامه هیچ اشکالی ندارد و نسبت به کلیه اموال موصی این وصیت قابل اجرا می باشد . به همین دلیل نسبت به یک سوم از اموال موصی قانونی می باشد و بیشتر از آن غیرنافذ می باشد ، چون دو سوم مابقی اموال او به کلیه وراث تعلق دارد، مگر این‌ که هنگام حیات خود کلیه اموال خود را به فرد مورد نظر خود انتقال دهد که البته این اقدام دیگر از مبحث وصیت خارج می باشد .

در خصوص وصیت عهدی که مالی از موصی به موصی‌ له منتقل نمی‌ شود ، بلکه انجام یک یا چند کار از سمت موصی درخواست می‌‌ گردد . بر اساس ماده ۲۷۶ قانون امور حسبى‌ ، سه نوع وصیت‌ نامه با اعتبار وصیت عهدی داریم که عبارت است از :

  • وصیت نامه خودنوشت
  • وصیت نامه رسمی
  • وصیت نامه سری 

رضایت وراث در وصیت بیشتر از یک‌ سوم – وصیت نامه عادی در قانون مدنی ایران

وصیت‌ نامه خود نوشت مختص افراد باسواد می باشد موصی یعنی کسی که وصیت کرده ، باید کلیه وصیت‌ نامه را با خط خود نوشته و بالای آن هم با درج روز و ماه و سال ، تاریخ بزند و پایین آن را امضا کند. پس نمی‌ تواند در آن از اثر انگشت یا مهر استفاده کند همچنین در این نوع وصیت نامه نمی تواند فرد دیگری برای او بنویسد ، بلکه باید حتما با خط موصی نوشته شده باشد . این نوع وصیت ، همان وصیت‌‌نامه عادی می باشد .

رضایت وراث در وصیت بیشتر از یک‌ سوم – ایراد وصیت نامه عادی و خودنوشت در قانون مدنی ایران

در صورتی که موصی فوت کرده باشد ، به دلیل اینکه سهم رضایت وراث کمتر خواهد شد ، اگر وراث اعتراض کنند که این وصیت‌ نامه جعلی می باشد یا در آن دست برده شده ، موضوع در دادگاه بررسی شده و نسبت به تنفیذ یا عدم تنفیذ آن تصمیم‌ گیری می کنند . پس اگر وراث به این وصیت‌ نامه معترض نشوند ، این وصیت‌ نامه از نظر قانونی معتبر است .

رضایت وراث در وصیت بیشتر از یک‌ سوم – وصیت نامه رسمی در قانون مدنی ایران

ضمن اینکه وصیت‌ نامه رسمی را در دفتر اسناد رسمی تنظیم می کنند لازم به ذکر است موصی خواه با سواد و یا بی‌ سواد باشد و آنچه که مدنظرش است را به سردفتر اسناد رسمی گفته و مسئول مربوطه مفاد آن را در دفتر بزرگ خود قید خواهد کرد و سپس دو نفر از شهود و سردفتر آن را امضا می‌ نمایند و شماره می‌خورد و یک سند رسمی به موصی ارائه شده و دو نسخه از آن هم نزد دفتردار در دفتر اسناد رسمی نگهداری خواهد شد .

با توجه به این‌ که وصیت رسمی یک سند رسمی دولتی می باشد ، فرد توانایی اعتراض به آن را نخواهد داشت . یعنی شک و تردید و اعتراض به آن قابل قبول نیست ، مگر این‌ که نسبت به آن ادعای جعل کنند که معمولا سوابق در دفتر اسناد رسمی تنظیم کننده سند موجود می باشد ، بنابراین پذیرفته نیست .

رضایت وراث در وصیت بیشتر از یک‌ سوم – مزیت وصیت نامه رسمی

به دلیل دعوایی که ممکن است بین رضایت وراث و موصی‌ له به وجود آید ، وصیت‌ نامه رسمی بهتر از انواع دیگر آن است که این امتیاز و برتری را نسبت به دو مورد قبل دارد یعنی در آن امکان شک یا تردید و اعتراض امکان پذیر نیست و اسناد آن در دفاتر مربوطه موجود است .

رضایت وراث در وصیت بیشتر از یک‌ سوم – وصیت نامه سری در قانون مدنی ایران

با توجه به اینکه وصیت‌ نامه سری معمولا مختص اشخاص باسواد است ، ترتیب تنظیم آن هم به این شکل است که موصی وصیت‌ نامه را با خط خود نوشته و بالای آن هم با درج روز و ماه و سال، تاریخ بگذارد. پس شکل تنظیم آن همانند وصیت‌‌نامه خودنوشت می باشد . پس از امضای وصیت‌نامه آن را لاک و مهر می‌ کند و به اداره ثبت محل اقامت خود ارائه می کند . اداره های ثبت ، دارای صندوق امانات می باشند . مامور ثبت مربوطه می‌ نویسد که من این وصیت‌‌نامه را از موصی گرفتم و احراز هویت نمودم . سپس این وصیت‌نامه از طریق مامور لاک و مهر شده و به صندوق امانت اداره ثبت محل ارسال می‌ گردد . هنگامی که موصی فوت می‌ کند ، این وصیت‌ نامه به دادگاه ارائه می گردد و دادگاه هم آن را باز می‌ کند و چون کسی به این نوع وصیت‌ نامه دسترسی ندارد ، مهم است .