تفاوت های میان کپی رایت ، علامت تجاری ، حق اختراع و همچنین جواز واگذاری

تفاوت های میان کپی رایت ، علامت تجاری ، حق اختراع و همچنین جواز واگذاری

 

هر کدام از چهار اصطلاح کپی رایت، علامت تجاری، حق اختراع و جواز واگذاری در واقع شکلی متفاوت از حمایت از حقوق مالکیت فکری است که در هر کشوری معمولا مطابق با قوانین آن کشور وضع می شود و مورد حمایت قرار می گیرد. نکته قابل توجه آن است که وجه تمایز میان این چهار اصطلاح مختلف بسیار ظریف است و در اکثر مواقع یک محصول یا خدمت ممکن است در بیش از یکی از این شاخه ها قرار بگیرد. با این حال در مقام حمایت از حقوق خدمات و کالاهای مختلف و یا حمایت از حقوق کسب و کارهای گوناگون لازم است تفاوت های دقیق آن را بدانید تا در تصمیم گیری آن ها را در نظر داشته باشید. در این مقاله سعی داریم تا به توضیح این چهار اصطلاح مختلف بپردازیم و در این خصوص اطلاعات مفیدی را ارائه کنیم.

 

مورد اول کپی رایت

 

کپی رایت یکی از قوانینی است که امروزه در کشور های مختلف و به شکل های مختلفی اجرا می شود این قانون در اصل حامی حقوق خالق یک اثر منحصر به فرد و مبتکرانه می باشد که برای جلوگیری از نشر غیر قانونی آن در نظر گرفته شده است. کپی رایت شامل مواردی نظیر خلاقیت های هنرمندانه و جدید، فیلم ها، آهنگ ها، نقاشی ها و هم چنین زمینه های مرتبط با تجارت و کسب و کار نظیر نرم افزار، طراحی سایت، تولیدکنندگان کالاهای مختلف و ارائه دهندگان خدمات می باشد.

 

خالق یک اثر یا مبتکر اصلی یک اثر در خصوص کپی رایت این حق را دارد که :

 

الف) محتوای خلاقانه خود را در هر زمینه ای منتشر کند و به نمایش بگذارد.

ب) محتوای تکمیلی برگرفته از محتوای اصلی نظیر بروزرسانی، ترجمه، بازبینی، خلاصه نویسی و غیره را ایجاد نماید.

معمولا حمایت از نوع کپی رایت زمانی به صورت خودکار شکل می گیرد که اثر تولید شده مورد نظر شکل ملموس و موجودیت پیدا کند. در واقع کپی رایت این حق را ایجاد می کند که برای مدت زمان مشخصی که عموماً مدت زمان طولانی نیز می باشد، حق و امتیاز استفاده از اثر مورد نظر در اختیار صاحب واقعی آن اثر باقی بماند.

معمولا در همه کشور ها یک ارگان کاملا مشخص در خصوص ثبت حق کپی رایت وجود دارد و هر چند ثبت این حق اختیاری است ولی با این حال جهت بهره مندی بیشتر از مزایای پیش بینی شده آن توصیه می شود که افراد حتما اقدام کنند. از جمله مزایای پیش بینی شده، حمایت های حقوقی می باشد؛ این موضوع بدین معناست که حق توانایی برخورد با متخلفان و نقض کنندگان این حق را برای صاحبان اثر فراهم می کند. اثرهایی که تحت حمایت قانون کپی رایت هستند می توانند نشانه ای را به نمایش بگذارند تا نشان دهد که مبتکر و ایجاد کننده آن اثر، آن را تحت حمایت قانون کپی رایت قرار داده است.

 

مورد دوم علامت تجاری

 

علامت تجاری در واقع یک نشانه، کلمه، طرح، رنگ و لوگوی است که  منشاء کالا یا خدمات را نشان می دهد و آن را از سایر اثرها که با علامت های دیگری نشانه گذاری شده اند، تفکیک می کند.دارنده علامت تجاری این حق را دارد که با متخلفان و نقض کنندگانی که از طریق رقابت غیر منصفانه با به کارگیری علامتی که از نظر شباهت می تواند مخاطب را به شک بیندازد، برخورد نماید.

به طور کلی علامت تجاری می تواند به شکل های زیر باشد :

 

  1. خود کالا یا خدمات باشد مانند تلفن همراه
  2. یک ویژگی یا یکی از عناصر آن کالا یا خدمات باشد
  3. می تواند یک کارخانه یا تولیدکننده آن کالا یا ارائه کننده آن خدمات باشد مانند شرکت اپل ، مایکروسافت و غیره

 

در کشور آمریکا نیز علامت تجاری به دو صورت قابل استفاده است این دو مورد به صورت زیر می باشند :

 

  1. یا استفاده از علامت تجاری و بدون ثبت نمودن آن
  2. ثبت علامت تجاری توسط ارگان صلاحیت دار

 

ثبت علامت تجاری مزایای زیادی دارد و از جمله این مزایا می توان به اعطای حق ملی به صاحب علامت تجاری جهت استفاده از آن در برابر سایر کالاها و خدمات در حالی که علامت تجاری ثبت نشده فقط در محدوده جغرافیایی مشخص و جایی که صاحب آن عموماً از آن استفاده می کند، قابل استفاده می باشد.

 

مورد سوم حق اختراع

 

حق اختراع نیز یکی دیگر از این موراد می باشد ، حق اختراع در اصل حامی حقوق مخترعین و اشخاصی می باشد که برای اولین بار اقدام به ساخت ، توسعه یک محصول یا مواردی از این دست کرده اند. حق اختراع به مخترعین این حق را می دهد که مالکیت منحصر به فردی را که توسط ارگان های صلاحیت دار برای مدت زمانی طولانی به مخترعین داده می شود را کسب کنند و این اجازه را داشته باشند که مانع فروش ، ایجاد و استفاده اختراع توسط دیگران شوند. برای بهره مندی از چنین امتیازی لازم است که برای ارگان های اعطا کننده این حق این امر احراز گردد که اختراع مورد نظر مفید و جدید می باشد.

 

مورد چهارم جواز واگذاری

 

در واقع قراردادی است که طی آن حق مالکیت فکری از دارنده آن حق به شخص ثالثی که می خواهد از آن اثر استفاده کند، انتقال می یابد. طرف مقابل این قرارداد نیز می تواند منحصر به فرد (تنها یک واگذارشونده) و یا غیر منحصر به فرد باشد (تعداد زیادی واگذارشونده). این قرارداد به واگذارشونده حق بهره برداری از حقوق مالکیت فکری را می دهد و این حق به عنوان امتیاز ارزشمندی برای کسب و کارها شناخته می شود.

 

آیا ممکن است که یک کالا یا خدمات اشکال مختلفی از مالکیت فکری را شامل شود؟

 

این امکان وجود دارد که قبل از اینکه توضیحات مربوطه در هر بخش از اصطلاحات پرکاربرد عرصه مالکیت فکری که در بالا به آن ها اشاره شد ارائه گردد این تفکر برای خوانندگان ایجاد شود که برای حمایت از یک اثر که منحصر به فرد نیز می باشد لازم است صرفاً در یکی از دسته بندی های فوق قرار بگیرد. این امر در حالی است که در عمل این امکان وجود دارد که یک اثر تمام دسته بندی های فوق را شامل شود. به عنوان مثال یک گوشی همراه ممکن است از یک تکنولوژی همزمان با سایر ویژگی هایی که به نوعی اختراع محسوب می شود، بهره مند باشد و در عین حال این تلفن همراه تحت عنوان برند خاصی که علامت تجاری محسوب می شود، به ثبت می رسد و مورد بازاریابی و فروش قرار می گیرد. طراحی صحنه گوشی تلفن همراه نیز ممکن است موضوع کپی رایت قرار بگیرد و اگر کارخانه تولید کننده آن به تنهایی صاحب کلیه حقوق مالکیت فکری آن اثر نباشد، بخشی از حقوق از سایر تولید کنندگان و یا ارائه دهندگان خدمات به این کارخانه واگذار شده است.

تفاوت های میان کپی رایت و علامت تجاری و جواز واگذاری

تفاوت های میان کپی رایت و علامت تجاری و جواز واگذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *