منوی دسته بندی

کسب مجوزهای قانونی لازم برای راه اندازی و شراکت در کارگاه تولیدی

کسب مجوزهای قانونی لازم برای راه اندازی و شراکت در کارگاه تولیدی

کسب مجوزهای قانونی لازم برای راه اندازی و شراکت در کارگاه تولیدی

کسب مجوزهای قانونی لازم برای راه اندازی و شراکت در کارگاه تولیدی پس از اقدام برای تهیه محل مناسب ، مواد اولیه و استخدام نیروی کار یکی از مهمترین مراحل می باشد . از این رو برای شراکت در کارگاه تولیدی باید نکات قانونی و حقوقی بسیاری را در نظر گرفت که این ارزیابی باید همه جانبه باشد زیرا هدف از شراکت در کارگاه تولیدی ، مشخصا جنبه اقتصادی آن می باشد . منظور از کارگاه تولیدی ، سازمان یا مجموعه ای از منابع می باشد که در کنار یکدیگر ، محصول (خدمات یا کالا) مشخصی را عرضه و ارائه می کنند و آن را با هدف کسب سود اقتصادی می فروشند و کارگاه با هدف عمر طولانی ، کسب سود و فروش خدمات و فعالیت مستمر کسب و کار تشکیل و تاسیس می شود .

شراکت در کارگاه تولیدی عموماً زمانی رخ می دهد که حضور فرد به تنهایی برای شروع کار در کارگاه، کفایت نمی ‌کند. اتفاق می افتد که یک فرد یا سرمایه نقدی دارد بدون کار و مهارت و یا کار و تخصص وی در زمینه ‌ای خاص است و سرمایه چندانی ندارد. در این صورت فرد برای از دست ندادن سود آینده، برای خود به‌ دنبال شریک می‌ گردد ولی بهتر است قبل از شروع به شراکت در کارگاه تولیدی، از لحاظ حقوقی و اصولی باید الزاماتی را رعایت و شرایط و مراحلی را سپری کرد. اولین و مهم ترین قدم برای راه اندازی یک کارگاه تولیدی جواز تاسیس می باشد . مجوز کارگاه تولیدی به مجوزی گفته می ‌شود که به افراد اعم از حقیقی و یا حقوقی داده می‌ شود که قصد سرمایه ‌گذاری و یا اشتغال در زمینه خاصی را دارند.لازم به ذکر است که با توجه به نوع محصول، وزارت صنایع و معادن و تجارت، یا جهاد کشاورزی یا غیره جواز تاسیس را صادر می ‌کنند. به علاوه وزارت بهداشت نیز مرجع صدور اخذ برخی کالاها مانند ابزارهای پزشکی (سرنگ ، نخ جراحی و …. ) می ‌باشد. معمولا جواز تاسیس برای افراد حقیقی زمانی صادر می‌شود که یک فرد به دنبال ایجاد یک کارگاه تولیدی می باشد و این جواز تاسیس زمانی حقوقی صادر می ‌شود که فرد درخواست کننده یک شرکت تجاری باشد. ضمن اینکه فرد برای اینکه بتواند در شهرک های صنعتی اقدام به خرید یک قطعه زمین و راه اندازی کارگاه و یا تولیدی خود در این شهرک کند نیاز به این جواز خواهد داشت.

لازم است بدانید که جواز تاسیس پس از درخواست و در زمان صدور تا 1 سال اعتبار دارد. پس از پایان این دوره باید فرد متقاضی برای تمدید این جواز اگر نیاز به ادامه فعالیت دارد اقدام کند در غیر این صورت جواز باطل خواهد شد. شرط تمدید جواز تاسیس پیشرفت در تاسیس و یا تولید است . در شرایطی نیز اگر صاحب جواز تاسیس خواهان انتقال زمین و یا واحد تولیدی خود باشد می ‌تواند جواز تاسیس را هم به همراه آن به غیر انتقال دهد.

کسب مجوزهای قانونی لازم برای راه اندازی و شراکت در کارگاه تولیدی – پروانه بهره ‌برداری

افرادی که فعالیت خود را در یک کارگاه تولیدی با استفاده از نیروی انسانی و دستگاه‌ های تولیدی آغاز می‌ کنند مستلزم به اخذ پروانه بهره ‌برداری هستند که برای اخذ این پروانه داشتن تجربه و تحصیلات مربوطه ضروری می باشد . مدت اعتبار این نوع پروانه 2 سال بوده و برای تمدید آن باید تقاضانامه ‌ای را تکمیل کرده و آن را به سازمان مربوطه تحویل دهند و کارشناسان با بازدید از محل مربوطه و تایید آن مجدد پروانه را تمدید می‌ کنند. پس از دریافت جواز تاسیس می‌ توان تقاضای اخذ پروانه بهره‌ برداری را کرد بدین مفهوم که جواز تاسیس پیش نیاز اخذ پروانه بهره برداری است .

بر حسب نوع فعالیت اقتصادی سرمایه گذار، مرجع صادر کننده جواز تأسیس متفاوت می باشد . برای عمده فعالیت‌ های صنعتی، مرجع صادر کننده وزارت صنعت و معدن تجارت است اما سایر سازمان ‌ها و وزارتخانه ‌ها مانند سازمان میراث فرهنگی در حوزه گردشگری و صنایع دستی، وزارت کشور در حوزه NGO ها و احزاب، وزارت جهاد کشاورزی در حوزه تولیدات و صنایع کشاورزی و غذایی، وزارت کار و تعاون در حوزه کارآفرینی و مشاغل خانگی اقدام به صدور جواز تاسیس صنایع بر حسب قوانین جاری می کنند .

کسب مجوزهای قانونی لازم برای راه اندازی و شراکت در کارگاه تولیدی – نحوه شراکت در کارگاه تولیدی

فرد در ابتدای راه ‌اندازی کارگاه تولیدی و برای شروع کار ممکن است سرمایه و بودجه کافی نداشته باشد. زیرا علاوه بر تامین محل مناسب برای کارگاه تولیدی، به تعدادی ماشین آلات (متناسب با نوع تولیدات)، نیروی انسانی و همچنین مواد اولیه نیاز است. برای مدیریت هزینه ‌ها، ابتدا با حجم تولید کم شروع به کار کرد. همچنین می ‌توان از چند روش زیر برای کاهش هزینه ‌ها یا جذب سرمایه استفاده کرد که دو روش زیر از همه مهم ‌تر می باشد :

  1. برای راه اندازی کارگاه از وام‌ های بانکی یا مشارکت دوستان یا اعضای خانواده کمک گرفت . (این نوع شراکت در کارگاه بیشتر از نوع مادی می باشد.)
  2. روش بعدی برای شراکت در کارگاه تولیدی، گرفتن شریک می باشد. معمولا توافق‌ های شراکت در کارگاه 3 نوع هستند: شراکت در سرمایه، کار یا هردو . جدا از نوع شراکت باید دانست که توافقات حرفی، تا زمانی که روی کاغذ و به صورت قانونی تنظیم نشوند، فاقد اعتبار می باشند . پس اگر فرد قصد مشارکت در کارگاه را دارد، ابتدا نوع مشارکت و سپس شرایط، نوع مسئولیت ‌ها و حدود اختیارات هر یک از افراد را مشخص کرد و سپس اقدام به عقد قرارداد مشارکت کرد .
کسب مجوزهای قانونی لازم برای راه اندازی و شراکت در کارگاه تولیدی

کسب مجوزهای قانونی لازم برای راه اندازی و شراکت در کارگاه تولیدی

کسب مجوزهای قانونی لازم برای راه اندازی و شراکت در کارگاه تولیدی – قرارداد شراکت در کارگاه تولیدی

قرارداد شراکت در کارگاه تولیدی با عنوان مشارکت مدنی معرفی می‌ شود و از جمله نمونه‌ های قرارداد شراکت بین دو نفر می باشد. طبق تعریف ارائه شده در قانون مدنی جمهوری اسلامی ایران، مشارکت مدنی یعنی درآمیختن سرمایه و دارایی ‌های نقدی یا غیر نقدی متعلق به افراد حقیقی یا حقوقی متعدد به منظور انتفاع و تقسیم سود می باشد ، یعنی تعهدی است که دو یا چند نفر در ارتباط با یک موضوع کاری، تجاری، خرید و فروش و غیره با یکدیگر دارند و مشخص ‌کننده میزان سهم هر فرد در مشارکت مربوطه است.

هدف از بستن و نوشتن قرارداد شراکت در کارگاه تولیدی ، تعیین وظایف طرفین در برابر کار یا هر موضوعی که برای آن قرارداد بسته شده است، میزان سهم هر فرد در برابر سود و زیاد و موارد متعددی که مد نظر دو طرف می باشد ، است .

کسب مجوزهای قانونی لازم برای راه اندازی و شراکت در کارگاه تولیدی چند نکته در مورد تنظیم قرارداد شراکت در کارگاه تولیدی

همان طور که می دانید یکی از قراردادهای پرکاربرد در مشارکت مدنی، قرارداد شراکت در کارگاه تولیدی می باشد که در این قسمت قصد داریم به چند نکته در مورد تنظیم قرارداد شراکت در کارگاه تولیدی اشاره کنیم :

  1. در اولین قدم باید موضوع مشارکت که همان شراکت در کارگاه تولیدی می باشد و همچنین نحوه مشارکت مشخص شود.
  2. حتما مشخصات شرکا در قرارداد بیان شود.
  3. مقدار سرمایه و سهم سود هر یک از طرفین به طور واضح مشخص و سپس نحوه پرداخت و تقسیم سود و زیان شراکت ذکر شود. همچنین میزان سهم هر یک از دو طرف در مورد هزینه ‌های جاری و مصرفی را نباید فراموش کرد.
  4. موضوع مهمی که در رابطه با نحوه مشارکت مطرح می باشد، مساله آورده طرفین است که باید به تفصیل در قرارداد ذکر شود. مثلا آورده یکی از شرکا برای شراکت در کارگاه می‌تواند سرمایه نقدی و آورده طرف دیگر می‌تواند کار و تخصص وی در زمینه ‌ای خاص باشد.
  5. هر قرارداد شراکت، دارای مدت زمان معینی می باشد که پس از طی آن، قرارداد خود به خود فسخ شده و پس از آن قابل استناد نیست پس حتما باید در قرارداد شراکت در کارگاه تولیدی تاریخ شروع و پایان همکاری ذکر شود.
  6. از آنجایی که تعهدات و وظایف شرکا یکی از مهمترین موضوعاتی می باشد که باید قرارداد شراکت آن را دربر بگیرد، این تعهدات باید به نحوی باشد که شرایط تنظیم یک قرارداد را متعادل کند، به عبارتی شرایط یک طرفه نباشد و قرارداد به سمتی نرود که شریک دغدغه این را داشته باشد که سهم او تضییع شده است یا اینکه فضا برای سوءاستفاده یکی از طرفین فراهم شود.

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *